4 . گياهان روى زمين گياهان روى زمين كه به صورت مخملهاى سرسبز ، سطح زمين را پوشانيده است ، خود آيتى بزرگ بر مبدأ آفرينش و دخالت تدبير در سازمان خلقت مىباشد . ساختمان گياهان و سلولهاى مختلف آنها كه به شكلهاى « كروى » « بيضى » ، « شش ضلعى » ، « دوكى » و « استوانه‌اى » مىباشند ، گواه بر عظمت خلقت آنها ، و دليل بر مداخلهء نيروى عظيمى در آفرينش آنها مىباشد . نه تنها ساختمان سلولهاى آنها اعجاب هر دانشمند محقق را مىانگيزد ، بلكه آنچه مربوط به پيدايش گياه و تكامل آنهاست ، از قبيل نمو ، توليد مثل ، تقسيمات سلول ، ساختمان ساقه و برگ و گل و . . . ، همه و همه گواه بر علم وشعور آفريدگار آنهاست . از اين جهت مىفرمايد : « فَأَنْبَتْنا فِيها مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ . » آيا با مطالعهء احوال ستارگان واجسام بزرگ معلق در فضا ، كه از سقوط واصطكاكْ مصون ومحفوظ مىباشند ، انسان به عظمت خلقت آنها و به عظمت خالق وآفرينندهء جهان پى نمىبرد . آيا شايسته است با وجود چنين مركز قدرت در برابر مخلوقهاى ناتوان او به عنوان پرستش ، سر تعظيم فرود آورده وموجودات بىاثر وبىخاصيت را شريك او بدانيم . عبادت وپرستش ، شايستهء آن ذات با كمال است كه خالق جهان